"Korkmayın, bilgisayarlar yanlış bir şey yaptığınızda patlamaz."
Bu bize Hollywood'un dikte ettirdiği yanlış bir kanı. Adamlar kendi bilgisayar korkularını böyle dile getiriyorlar. Bir bilgisayar, içini açıp saçma sapan bağlantılar yapmadığınız sürece hiçbir zaman dumanlar çıkararak alev almaz. En fazla çalışmayacaktır. Bu da hayati bir tehlike yaratmıyor değil mi? (En azından sizin için,.. şu anda,..)

"Bilgisayarlar aptaldır."
Bu cümle nedense çok, ama çok sevilir. Asimov'un robotlu romanlarını okuyanları rahatlatmak için icat edilmiş olmalı. Evet, bilgisayarlar, daha kendilerini yenilemek, yeni bir bilgisayar yaratmak, hatta bunlardan bir ordu kurup, dünyayı ele geçirmeye kalkışmaktan uzaklar. Cümlenin ardında yatan esas şu da olabilir. Bilgisayarlar bilim adamı olmayan normal insanlar tarafından kullanılmaya başlandığında, birçok insan onlara kendilerini işlerinden edecek düşman bir makine gözüyle bakıyordu. Bu tehlikeli makinaların aslında aptal olduklarını öğrenmek, birçok insanı rahatlatmış olmalı. "Bilgisayarlar aptaldır"ın ardından hemen gelen öğretici cümle de şu olur: "onlara bir şeyi öğretmediğiniz sürece hiçbir şey beceremezler." Bu da doğru. Üstelik bu keratanın öğrettiğiniz şeyleri her açıldığında yeniden öğrenmesi gerekiyor. İşi zor değil mi?

Bilgisayarınızın dışarıdan görülen parçaları, tahminen şunlar olabilir: Bir klavye, bir fare, bir monitör ve içinde ne olduğu bilinmeyen bir kutu. Klavye ve farenin bilgi girmeye, monitörün de bilgi almaya yaradığını biliyorsunuz. Şu içinde ne olduğu görülmeyen kutuya ise sadece "kasa" deniyor. Hayır, harddisk o değil. Onu birazdan anlatacağım. İşte asıl bilgisayar bu kutunun içinde. Şimdilik kutuyu karıştırmadan, içindekilerden bahsedelim.